هر روز که از مسير پل صدر مي گذرم يک محاسبه ساده در ذهنم تداعي مي شود.گفته مي شود براي احداث اين پل و تونل نيايش که قرار بود! ترافيک شرق و شمال شرق تهران به غرب و مرکز شهر را روان سازي کند حداقل 3 هزار و حداکثر 5 هزار ميليارد تومان هزينه شده است. چون در اين جا نيز مثل خيلي از پروژه هاي کشور که ما متوجه هزينه هاي دقيق آن نشديم و هر مسئولي آماري متفاوت را اعلام نموده، بنا را بر 4 هزار ميليارد تومان مي گذاريم.
مي دانيم که براي ايجاد برخي مشاغل نظير بخش صنايع دستي ، کشاورزي و ... مبالغ کمتر و براي برخي مشاغل صنعتي مبالغ بالغ بر 100 ميليون تومان هزينه مي گردد. اگر براي ايجاد هر شغل به طور ميانگين حدود 40 ميليون تومان در نظر بگيريم، با 4000 ميليارد تومان هزينه شده براي پل صدر مي شد 100 هزار شغل ايجاد کرد و يا مي شد به 100 هزار خانواده تهراني متقاضي انتقال به شهرستان، 40 ميليون تومان بلاعوض داد تا تهران را ترک نمايند و در شهرستان ها ساکن گردند. و اگر ميانگين هر خانواده را 4 نفر در نظر بگيريم با اين روش حدود 100 هزار خودرو از تهران خارج مي شد و حدود 400 هزار نفر تهران را ترک مي کردند.
کساني که در ماه هاي اخير از مسير پل صدر عبور کرده اند خوب مي دانند که اين پل به دليل احتمالي عدم انجام مطالعات کارشناسي کافي براي احداث (همانند بسياري از پروژه هاي ديگر) ترافيک و ميزان اتلاف وقت شهروندان تهراني را بيشتر نموده است.
مشکلات ديگري نيز بر پل صدر توسط کارشناسان گرفته شده که مهم ترين آن ها عبارتند از:
- افت 30 درصدي ارزش آپارتمان هاي اطراف پل
- آلودگي بيشتر هوا در منطقه شمالي تهران به دليل تردد بيشتر خودروها از اين محدوده
- آلودگي صوتي براي ساکنين هم جوار پل صدر
- مشکلات احتمالي ناشي از حوادث غيرمترقبه و وقوع ريزش و ايجاد بن بست حرکتي در مواقع بحراني
- و...
ميانگين بودجه مورد نياز براي احداث هر کيلومتر مترو در تهران حدود 60 ميليارد تومان است. اگر اين 4 هزار ميليارد تومان در همان سال هاي 90 تا 92 براي احداث خط 3 مترو هزينه مي شد، مشکل ترافيکي شرق و شمال شرق تهران اکنون تا حد زيادي مرتفع شده بود. اين درحالي است که خط 3 تا ايستگاه قائم در سال 94 افتتاح شد و آن هم به دليل فاصله طولاني نيم ساعته حرکت قطارها، استفاده حداکثري از اين مسير به عمل نمي آيد و بسياري از شهرونداني که در روزهاي اوليه افتتاح خط از اين مسير استفاده مي نمودند، کم کم به دليل همين فاصله نيم ساعته از استفاده از مترو منصرف شده و منتظر اصلاح ساعات حرکت قطارها مي باشند.
بعد از افتتاح پل و تونل نيايش ، انتقاداتي به اين پروژه در رسانه ها مطرح گرديد و تصور مي شد با اين حجم انتقاد و استدلال کارشناسي و منطقي، شهرداري بودجه هاي خود را به سمت حمل و نقل همگاني و از جمله مترو انتقال دهد که متاسفانه به فاصله کوتاهي در اواسط سال 93 پروژه بزرگ و حسب ظاهر ، غير قابل قبول ديگري در شمال شرق تهران و در بزرگراه ارتش با عنوان اتصال بزرگراه ارتش به بزرگراه امام علي عليه السلام و بزرگراه صياد شيرازي شروع شد. ازدحام ، ترافيک و مشکلات عبور و مرور باعث شد که موضوع به رسانه ملي کشيده شده و با پخش انتقادات مردم منطقه در رسانه ملي قدري پروژه سرعت گرفت و با افتتاح بخشي از پروژه ، سر و صداي مردم خاموش شد ولي همچنان با گذشت قريب به يک و نيم سال از شروع پروژه و معطلي ، سردرگمي و کلافگي مردم ، بخش زيادي از بزرگراه ارتش و امام علي عليه اسلام مسدود و خودروها مدت مديدي را صرف عبور از اين محدوده مي کنند. نکته جالب اينکه به زعم ساکنين، افتتاح اين پروژه هم مانند پل صدر تاثير چنداني در ترافيک منطقه نخواهد داشت، اين در حالي است که خط 3 مترو به شدت نيازمند تامين بودجه براي تسهيل عبور و مرور ساکنين اين منطقه تهران است.
شخصا بارها و بارها با سامانه 1888 شهرداري تماس و انتقادات خود را به اصل پروژه و نيز عملکرد ضعيف و نامناسب پيمانکار، مطرح کرده ام ولي به نظر مي رسد:
گوش اگر گوش من و ناله اگر ناله توست - - - - آنچه البته به جايي نرسد فرياد است!
برچسب: انتظاراتی که از یک کودک نیست,انتظاراتی که از یک نوجوان است,انتظاراتی که زنان از مردان دارند,انتظاراتی که باید از همسر داشت,
نویسنده: کاوه مهدوی